aktywny wypoczynek Strona domowa Fundacji Hobbit
Obozy żeglarskie, windsurfingowe, kolonie żeglarskie, obozy regatowe.
Kolonie żeglarskie
Obóz windsurfingowy
Obóz regatowy klasy OPTYMIST
Obozy żeglarskie - rekreacyjne i szkoleniowe
Wakacje w mieście...
Przystań
Festiwal Poezji Śpiewanej "Mimoza"
Mistrzostwa Wrocławia Szkół Średnich w Żeglarstwie i Wioślarstwie
Szkolenie na stopień żeglarza jachtowego
Szkolenie na stopień sternika motorowodnego

 


Poniższe wymądrzanie się jest moim postrzeganiem żeglarstwa.

Biorąc pod uwagę odpowiedzialność, jaka spoczywa na nas organizatorach nie można pominąć niczego w działaniu, co istotne jest w spełnieniu obowiązku wychowawczego, jaki spoczywa na osobach podejmujących się opieki na czas trwania obozu. Żeglarstwo uczy odpowiedzialności - konsekwencją której jest świadomość tego, że „jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za to, co robimy, ale również za to, czego nie robimy”. Ktoś, kto tego nie rozumie powinien zmienić pracę i zainteresowania.

 

Na żeglarstwo nie tylko można, ale i trzeba patrzeć na dwa sposoby:

  • atrakcyjny sposób spędzania czasu wolnego,
  • istotny składnik jakości życia,

Mogą one służyć dobrej rozrywce, jak również mogą stać się drogą do wzbogacenia własnej osobowości i poznania siebie. Podstawowym celem i zadaniem obozu żeglarskiego jest:

  • dostarczenie wrażeń, wyobrażeń, spostrzeżeń o otaczającym świecie, co umożliwia ukształtowanie obrazu otaczającej nas przyrody, społeczeństwa i kultury,
  • rozbudzenie potrzeby poznania świata i racjonalnego w nim działania,
  • ukazanie urody życia poprzez dostarczenie doznań estetycznych,
  • ukazanie ogromu i złożoności otaczającego młodzież świata, co wzbogaca poczucie sensu życia.
  • funkcja kompensacyjna - służy odreagowaniu fizycznego zmęczenia organizmu, znużenia psychicznego, służy regenerowaniu sił psychofizycznych organizmu,
  • funkcja rozwojowa osobowości – sprzyja odreagowania rutyny, nudy, poszukiwanie iluzji emocjonalnych wrażeń,
  • funkcja rozrywkowa.

W związku z tym organizacja obozów żeglarskich jest jednym z ciekawszych ogniw wychowania i edukacji młodego pokolenia gdzie w sposób naturalny przekazywane są wartości dotyczące pracy w grupie, dokładności w wykonywanej pracy, zaangażowanie w ratowanie życia ludzkiego w trudnych często niebezpiecznych sytuacjach. Powinnością organizatorów jest wprowadzenie dzieci i młodzieży w tradycję kultury marynistycznej, wyposażenie w system wartości, umiejętności i wiedzy. Mają one zapewnić swoim absolwentom wzrost poziomu aktywności, nauczyć współpracy i współdziałania w zespole, samorządności, przedsiębiorczości, szacunku do wartości wyższych i motywacji do bezinteresownych działań społecznych. Istotne jest opanowanie umiejętności do zachowań empatycznych i odrzucenie modelu życia zdominowanego przez "mieć" na rzecz "być". Rozumienie świata i kierowanie sobą, określa kształtowanie stosunku poznawczego do rzeczywistości przyrodniczej, społecznej oraz zdolność egzystencjalną do sterowania własnym życiem, pobudzoną przez wartości.

               Nadrzędnym i najważniejszym zadaniem obozu żeglarskiego jest zapewnienie jego uczestnikom kompetencji. Wyraz kompetencja pochodzi od słowa łacińskiego „competentia” i oznacza odpowiedzialność, zgodność, uprawnienie do działania, zakres wiedzy i umiejętności. Odnosi się go także do końcowych efektów uczniów, czyli rezultatów nauczania i uczenia się. Kompetencje są umiejętnościami złożonymi wyższego rzędu. Najistotniejsze kompetencje, jakie nabywa młody człowiek na obozie żeglarskim to:

  • Uczenie się – rozwiązywanie problemów poznawczych i realizacyjnych, organizowanie procesu uczenia się i przyjmowanie odpowiedzialności za własne uczenie się, wykorzystywanie doświadczeń i łączenie różnych elementów wiedzy. Żeglarstwo wymaga od żeglarza wiedzy z wielu dziedzin, które w sposób nierozerwalny pozwalają człowiekowi przetrwać a nierzadko przeżyć.
  • Myślenie – dostrzeganie relacji przyczynowo skutkowych i funkcjonalnych, radzenie sobie z niepewnością i złożonością zjawisk.
  • Poszukiwanie – uporczywe zdobywanie, porządkowanie i wykorzystanie informacji z różnych źródeł.
  • Doskonalenie się – ocena postaw i postępowania własnego i innych, elastyczne reagowanie w obliczu zmiany, poszukiwanie nowych rozwiązań i stawianie czoła przeciwnościom.
  • Komunikowanie się – skuteczne porozumiewanie się, prezentowanie własnego punktu widzenia, argumentowanie i ochrona własnego zdania, gotowość wysłuchania i brania pod uwagę poglądów innych ludzi. Niełatwo jest na niewielkiej przestrzeni ograniczonej burtami jachtu poprawnie komunikować się, zwłaszcza, że często członkami załogi są osoby przypadkowe, które wnoszą wiele nowych informacji i problemów.
  • Współpraca – negocjowanie i osiąganie porozumienia, podejmowanie decyzji grupowych, stosowanie procedur demokratycznych, nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów. Tylko wspólnym, dobrze skoordynowanym wysiłkiem można skutecznie dotrzeć do celu.
  • Działanie – organizowanie pracy własnej i innych, opanowanie technik i narzędzi pracy, projektowanie działań i przyjmowanie odpowiedzialności za ich przebieg i wyniki.

       Łatwo zauważyć, że kompetencje, jakie powinien posiadać żeglarz kładą nacisk na rozwój samodzielności i odpowiedzialności młodego człowieka, jego myślenie oraz uczenie się jak tą samodzielność czynić. Zatem do rangi najwyższych zadań współczesnych obozów żeglarskich urasta przygotowanie dzieci i młodzieży do ustawicznego kształcenia się, samoedukacji i aktywnego doskonalenia się.

Krzysiek Bojda.

Warto przeczytać:

  • W. R. Dąbrowski, „Poradnik nauczyciela żeglarstwa”.
  • F. Haber, „Vademecum nauczyciela żeglarstwa”.
  • K. Denek, „Poznawczo – wychowawcze aspekty działalności krajoznawczo turystycznej we współczesnej szkole”.
  • Z. Chodnikiewicz, A. Janikowski, „Metody szkolenia w żeglarstwie dla instruktorów”.
  • J. A. Malinowski, „Turystyka jako przekraczanie granic. Pedagogiczne aspekty zjawiska”.
  • J. Szczepański, „Sprawy ludzkie”.